Het emmertje bij een hond is vaak eerder vol dan we denken…
Dit kan leiden tot verschillende vormen van ‘ongewenst gedrag’.
Prikkels, emoties en pijn kunnen de emmer snel vullen!
Prikkels
Wij onderschatten vaak de enorme hoeveelheid prikkels die een hond te verwerken krijgt en de tijd die nodig is om dit allemaal te verwerken.
Om dit te verduidelijken even een flink aangedikt voorbeeld, maar waarin misschien toch wel herkenbare dingen zitten.
Op zaterdag is er na de hele werkweek eindelijk tijd om wat meer te doen met de hond. Want dat heeft deze na een week van wachten tot er iemand thuiskomt wel verdiend, toch?
Bij een gewone wandeling waarbij de hond vrij kan snuffelen en onderzoeken verzamelt deze heel veel informatie van vooral geuren en geluiden. Een hond ruikt en hoort zoveel meer dan wij!
Al snuffelend krijgt de hond veel nieuwtjes binnen over andere honden die er al eerder waren, wellicht was er een egel of een vos of ritselt er een muis in de struiken.
Na de wandeling moet de hond al deze informatie (vergelijkbaar met alles van Facebook, Instagram, de krant e.d.) verwerken en dat gebeurt door te rusten.
Als de hond diezelfde dag ook nog – heel goed bedoeld – een uur wordt meegenomen naar een leuke hondensport (speuren, agility, frisbee etc.) dan is er te weinig rust en zijn er teveel prikkels.
Omdat het zo warm is mag de hond ook nog even zwemmen: opnieuw met de beste bedoelingen en heerlijk, maar… weer prikkels en opnieuw geen rust.
En dan komt er ’s avonds visite: onrust, nieuwe geuren, lekkere hapjes op tafel. Iemand zegt voor de grap met een lekker hapje in zijn hand: ‘Dat mag jij niet, dat is lekker voor mij’. Dat kan de spreekwoordelijke druppel zijn: de hond pakt razendsnel het hapje en wellicht ook een stuk vinger…
Dat doet hij anders nooit....
De hond wordt voor straf naar de gang gestuurd. Op zich wel fijn, want daar is het rustiger en kan hij wellicht eindelijk beginnen aan de verwerking van zijn dag…
Emoties
Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat werd gezegd dat dieren geen pijn voelden. En emoties? Nee, die waren voorbehouden aan de mens. Maar steeds vaker wordt vastgesteld dat het gehele complex van hersenen en zenuwstelsel van dieren en mensen helemaal niet zo verschillend zijn, integendeel…
Alleen kan een dier er geen woorden aan geven en er dus ook niet uitgebreid over van gedachten wisselen.
Emoties kunnen positief en negatief zijn. Ook hier weer een aantal voorbeelden.
Als hond en baas lekker aan het wandelen zijn en de hond kijkt naar de baas en de baas kijkt vriendelijk terug, dan ervaart de hond een positieve emotie: ‘ik word gezien’.
Kijkt de hond voor de zoveelste keer naar de baas, maar is deze verdiept in het scherm van zijn mobieltje, dan is de hond teleurgesteld, een negatieve emotie.
Misschien vindt de hond het heerlijk om na een wandeling samen op de bank lekker uit te rusten. Maar de baas pakt zijn spullen en verdwijnt, de hond blijft alleen achter: die voelt wellicht teleurstelling, verdriet om het vertrek, eenzaamheid en angst om het alleen zijn.
Wij kunnen als mensen over onze emoties praten, of misschien iets gaan doen wat ons helpt, bijvoorbeeld muziek maken, hardlopen, op een boksbal rammen of gaan schilderen. Maar wat kan de hond doen? Die heeft andere keuzes en kan gaan slopen, blaffen, graven, happen en bijten of ander voor ons ongewenst gedrag vertonen…
Pijn
Pijn is niet zichtbaar, maar wel aanwezig en het is een onaangename prikkel. Een hond kan hoofdpijn hebben, of buikpijn of welke pijn dan ook! Als je dit niet zoals wij kunt oplossen door even een paracetamol te pakken of te overleggen met een huisarts, dan kunnen de pijn en het ongemak zich op een andere manier gaan uiten. Bij honden kan dat leiden tot reactief en/of ongewenst gedrag, want wie pijn heeft, wordt prikkelbaar!
Verandert het gedrag van de hond, denk dan ook altijd aan lichamelijke oorzaken!
Prikkels en emoties bij herplaatsing
Na lange onzekerheid (die de hond echt wel voelt), wordt besloten dat herplaatsing het beste is voor de hond en voor het gezin. Dan volgt de spanning, de verhuizing, de overvloed van goede bedoelingen van de nieuwe eigenaren, een nieuw huis, nieuwe geuren en geluiden, nieuwe dagritmes, nieuwe omgeving.
Dus de emoties (en de ‘pijn’ van het missen van de eerste eigenaren) en alle nieuwe prikkels kunnen leiden tot ‘een kort lontje’ en ‘ongewenst’ gedrag.
Hond en Kompas 