Spel… of toch niet?

Printversie

Twee pups, van ongeveer dezelfde leeftijd, beginnen enthousiast te spelen.
Bijna iedereen die het ziet zegt: ‘Oh, wat leuk en zo belangrijk voor de socialisatie’.

Maar is dat zo?
Zo lang de bewegingen soepel, rond en vloeiend zijn en het gelijk op gaat, is het spel. Maar ligt één van de twee steeds onder en dendert de ander er overheen, dan is het niet meer leuk.
De ene pup leert dat interactie betekent dat je op je rug wordt gegooid, geen fijne ervaring. De andere pup ervaart dat het heel leuk is om een hond op zijn rug te gooien en wil dat steeds vaker herhalen. Dat is geen goede ervaring, het wordt er geen ‘sociale’ hond van.

Op de laatste foto heeft de linker pup de bovenlip flink opgetrokken. Er zijn ook wat rimpels in de neus te zien. De rechter pup trekt de oren ver naar achteren: angst! Dit is geen spel meer, maar ontaardt in agressie.
Opbreken dus!

Overigens stond Amy al hard te blaffen naast het tweetal. Zij was in deze situatie ‘de derde hond’, waarvan wij veel kunnen leren.
Ook zij wilde dat de interactie stopte en de spanning zou afnemen. Want agressie kan leiden tot verwondingen en dat verzwakt de roedel.

De foto’s werden binnen een halve minuut genomen, het gaat allemaal zo verschrikkelijk snel. Er gebeurt zo veel, het is nauwelijks te volgen en het is lastig de honden te scheiden omdat ze zo beweeglijk zijn.

Maar laat spel nooit (te) lang duren.
Even is leuk en dan je pup ophalen en meenemen, ter bescherming van allemaal!

Meer leren?
Maak eens een afspraak voor een wandeling, waarbij je attent gemaakt wordt op allerlei gedragingen van je hond (en andere honden die we tegenkomen), zodat je de hondencommunicatie steeds beter gaat begrijpen.

Meer weten? Neem gerust contact op of kijk eens rond op www.hondenkompas.nl.

Winterse lesjes

Wat een feest!
Hondenlesjes in deze prachtige winterse omstandigheden.
Dik ingepakt op pad met labradors Bobbi en Lot
en met Bernerdoodle Suus en mini-labradoodle Bilo.

Amy wordt niet vergeten:
de snoepjesboom wordt ook voor haar ‘gevuld’.

12 en 13 februari 2021

Wandelen ‘met ondertiteling’

© Hond en Kompas 2021
Delen mag, maar uitsluitend met bronvermelding.
Printversie

  • Wat vertelt jouw hond je tijdens een wandeling?
  • Hoe laat hij aan jou zien wat hij van een situatie vindt?
  • Hoe vaak checkt hij even of je nog in de buurt bent?
  • Wanneer heeft hij jouw steun nodig?
  • Wat is het principe van ‘De derde hond’?
  • Hoe zorg je ervoor dat bij jou komen altijd leuk is?
  • Wat kan je doen om de aandacht van je hond tijdens een wandeling beter vast te houden?

Een rondje met de hond is een belevenis, zeker als je het gedrag van de hond steeds beter kunt lezen. Je wordt je ervan bewust hoe vaak de hond contact met jou zoekt en je leert hoe je hem – door te reageren op zijn verzoek om contact – beter kunt steunen en begeleiden.

Samen wandelen is niet: ‘Riem los, uurtje lopen, riem weer vast’, waarbij ieder zijn eigen ding doet: de één ‘leest de krant’, snuffelt aan alle ‘facebookberichten’, gaat op jacht en komt niet als hij aan het einde van de wandeling geroepen wordt, terwijl de ander de telefoon checkt, appt en belt.

Amy maakt contact

Wandelen wordt een gezamenlijke onderneming. Een ontdekkingstocht, een samenspel waaraan beide partijen veel plezier beleven! En aanlijnen aan het einde van de wandeling wordt waarschijnlijk eenvoudiger, omdat het contact niet is verbroken!

Maak eens een afspraak voor een wandeling, waarbij je attent gemaakt wordt op allerlei gedragingen van je hond (en andere honden die we tegenkomen), zodat je de hondencommunicatie steeds beter gaat begrijpen.

Meer weten? Neem gerust contact op of kijk eens rond op www.hondenkompas.nl.

Elke hond is een cadeautje

© Hond en Kompas 2021
Delen mag, maar uitsluitend met bronvermelding.
Printversie

Elke hond is een cadeautje

Of het nu een pup is, regelrecht uit het nest, een jonge hond of een oudere herplaatser, elke hond is een kostbaar en zorgvuldig ingepakt geschenk en jij mag het uitpakken!

Om het geschenk zitten vele lagen papier: mooi geschenkpapier, vergeelde oude kranten die met veel te veel plakband zitten vastgeplakt, grauw pakpapier, elke laag is weer anders. En bij elke laag is het een verrassing hoe lang je erover doet om die te verwijderen en vooral, wat er dan tevoorschijn komt.

In deze tijd zijn we zo gewend aan ‘plug-and-play’: online bestellen, de volgende dag (of zelfs op dezelfde dag) in huis, doos openmaken en je hebt een kant-en-klaar product. En werkt het niet onmiddellijk zoals wij wensen dan gaat het eenvoudig retour…

Maar zo werkt het niet bij een hond.
Een hond moet wennen en leren. En dat moeten wij ook!

Bij een puppy gaat de ontwikkeling razendsnel: bijna elke ochtend heeft je pup weer een nieuwe ontwikkelingsfase bereikt en moet jij jezelf opnieuw instellen! En je bent de eerste weken bijna dag en nacht bezig om de hond te helpen zich te vormen naar jouw ideaalbeeld. Bijna alles wat voor de hond ‘natuurlijk’ gedrag is, vinden wij mensen ‘ongewenst’ gedrag. De juiste omgangsvormen moeten stap voor stap worden aangeleerd.

Bij een oudere hond en zeker bij honden ‘met een rugzakje’ moet vertrouwen worden gewonnen en moeten nieuwe gewoontes worden aangeleerd en wellicht ook dingen worden afgeleerd. Dat gaat niet in een dag, een week of een maand…. Dat kost tijd, veel tijd…

Soms ben je wanhopig omdat de verpakking niet los wil en heb je hulp nodig, soms gaan de ontwikkelingen zo snel, dat je vergeet door welke moeilijke lagen je bent heengegaan! Bedenk ook dat de hond hetzelfde kan ervaren: hij pakt jou ook uit….

Als je de hond ziet als een cadeautje en je erop vertrouwt dat ergens, onder al die lagen papier jouw ideale hond verstopt zit, dan kan je met plezier steeds verder gaan met uitpakken en je verwonderen over wat er elke keer tevoorschijn komt.

En dan heb je jouw hond die past in jouw leven, maar ook een hond met een eigen karakter, met leuke en minder leuke eigenschappen, met vrolijke en dolle uurtjes, met ondeugende streken en momenten van aanhankelijkheid, een hond die blindelings op jou vertrouwt en jouw steun en toeverlaat is!

Een cadeau van onschatbare waarde.

Met dank aan Annemiek van Daalen van Dogs & People die mij dit inzicht schonk toen zij mij ondersteunde met herplaatser Beau.

Beau

Hond en sneeuw

Printversie

De meeste honden vinden sneeuw geweldig: ze huppelen en dartelen, graven en happen. Sneeuw voelt anders, ruikt anders en is gewoon leuk.

Waar moet je op letten?

  • Hoe kleiner de hond des te sneller koelt deze af, omdat zijn buitenkant t.o.v. de warme binnenkant relatief groot is. Kleine honden of honden met een heel dunne vacht kunnen baat hebben bij een jasje.
  • Sneeuw kan klonteren tussen de kussentjes van de poten. Zo’n ijskoude klont doet pijn en de hond staat stil met één poot omhoog. Verwijder voorzichtig de sneeuw tussen de kussentjes en vaak loopt de hond daarna weer gewoon verder.
  • Zout en pekel kunnen pijn doen, zeker bij droge of gespleten voetzooltjes. Controleer de zooltjes en smeer ze eventueel in met vaseline om ze te beschermen.
  • Sneeuwhappen is erg leuk en het is een leuk spel als je hond jouw sneeuwbal probeert te vangen. Maar ongemerkt kan de hond (te) veel koude sneeuw binnenkrijgen. Zijn ingewanden kunnen daardoor van slag raken. Oppassen dus met sneeuwballen gooien naar je hond. Ook spelen met een gewone bal zorgt ervoor dat de hond elke keer als deze de bal opraapt een hap sneeuw binnenkrijgt.

Een beetje opletten dus, maar verder: vooral genieten van de blijheid van de hond!!!

Een soepele rug, ook voor je hond!

© Hond en Kompas 2021. Delen mag, maar uitsluitend met bronvermelding.
Printversie

Als de hond wat ouder wordt – en dat gaat helaas veel te snel – kan een hond last krijgen van stijfheid en/of pijn in de rug en heupen. Net zoals een mens heeft een hond een voorkeurskant en soms wordt deze nog versterkt door bepaalde gewoontes. Als de hond bijvoorbeeld altijd rechts loopt en naar links opkijkt naar de baas, dan zal die buiging naar links vaker voorkomen dan naar rechts.

Soms zijn honden ook een beetje onhandig met hun achterlijf en weten ze niet goed wat ze daar allemaal mee kunnen.

Honden zijn kampioen in het niet laten merken van pijn, dus de signalen dat er iets mis is worden soms lange tijd gemist. Als de hond het echt aangeeft, is er vaak al meer aan de hand en heeft de hond mogelijk flinke pijn!

Met een paar eenvoudige oefeningen kan je de hond mooie bewegingen laten maken met de wervelkolom en het bekken. Hierdoor kan de coördinatie verbeteren, de doorbloeding toenemen en stijfheid en pijn worden verminderd.

Deze oefeningen vragen concentratie van allebei, waardoor ze leiden tot een mooi en subtiel samenspel. Je leert ook heel goed naar de bewegingen van de hond kijken. Door zelf op de grond te zitten, kan je zelfs de oefeningen deels meedoen: goed voor je eigen mobiliteit!

Wat heb je nodig?

  • Je hond
  • Heel veel kleine beloningsvoertjes (hap-slik-weg)
  • Een stabiel opstapje of krukje
  • Evt. een wiebelkussen
  • Evt. een kussen of laag krukje om zelf op te zitten

Wil je via een Zoom-bijeenkomst samen met anderen kennismaken met deze oefeningen?
Schrijf dan in via deze link.
Heb je liever een individuele afspraak, dan kan dat natuurlijk ook.

You are only as old as your spine is flexible.
Je bent zo oud (of zo jong), als je ruggengraat soepel is.
Japans Gezegde 

Blaffen en meeblaffen

Printversie

Een hond blaft. Dat is natuurlijk gedrag en hij kan er veel mee vertellen.
Blaffen kan nodig zijn om zijn roedelgenoten te waarschuwen voor gevaar. Maar je kunt ook blaffen om iemand af te schrikken, om je frustratie kenbaar te maken of om aandacht te vragen. Elke blaf klinkt net even anders.

Blaffen is een zelfbelonend gedrag: honden vinden het fijn om te doen. Dus als ze eenmaal door hebben hoe ‘lekker’ het is, gaan ze het herhalen, zeker als het ook nog eens aandacht of iets anders positiefs oplevert!

  • De postbode komt – ik blaf – de postbode loopt naar het volgende huis: succes!
  • Het is stil en saai – ik blaf – er is direct een reactie omdat iemand ‘STIL’ roept: succes!
  • Ik wil uit de bench of door een deur – ik blaf – er komt direct iemand naar me toe die doet wat ik wil: succes!
  • Ik leg een speeltje voor iemand neer – ik blaf – er wordt gespeeld: succes!

En dan de deurbel: de bel gaat en direct komt er actie in huis, iemand staat op, vaak wordt er gesproken, de opwinding neemt toe. Het moet dus echt iets heel spannends zijn, die deurbel, dus uit pure opwinding gaat de hond blaffen.
Degene die naar de deur loopt roept ‘STIL, niet doen, STIL, hou op met die herrie’. Voor de hond klinkt dat als opgewonden mee blaffen. Het is dus echt heel, heel erg spannend, die deurbel. En hoe harder de hond blaft, des te harder blaffen wij mee!
Dan komt er ook nog de associatie dat die deurbel betekent dat er iemand aan de deur staan of zelfs binnenkomt: vreemde geuren en geluiden, personen of pakketten, gepraat, gedoe… kortom: feest.

De kunst is het blaffen snel te onderbreken. Bijvoorbeeld door een afleiding te bieden of een gedrag te vragen dat anders is dan blaffen. Timing is heel belangrijk. De hond leert door associatie van dingen die op hetzelfde moment gebeuren. Dus roep je STIL tijdens het blaffen leert de hond dat STIL nog harder blaffen betekent. Zeg je rustig, duidelijk ‘stil’ tussen de series blaffen (‘woef woef woef – pauze – woef – pauze – woef woef woef ‘) in, dan leert de hond dat niet blaffen ‘stil’ heet. Omdat je niet schreeuwt, maar zacht praat, wordt de aandacht van de hond ook eerder getrokken. En zo leert de hond blaffen van stil zijn onderscheiden.

Luister ook goed naar de blaf: een angstblaf klinkt anders dan een woedende blaf. Een vrolijk ‘speelblaf’ klinkt anders dan een frustratieblaf. Een ‘vraag om aandachtblaf’ klinkt anders dan een waarschuwingsblaf (‘Heb je het ook gehoord, baas?’)

Zo leer je langzamerhand de taal begrijpen en weet je bijvoorbeeld ook dat een bepaalde blaf echt hoge nood betekent, waarop actie noodzakelijk is!  Zo kan je op een waarschuwingsblaf antwoorden dat je het ook hebt gehoord en dat jij het probleem onder controle hebt of gaat oplossen. Dan kan de hond stoppen met blaffen en rustige verder slapen…

Blaffen is natuurlijk gedrag, maar in onze maatschappij vaak ongewenst. Leer dus de hond het blaffen niet af, maar leer zelf goed te luisteren en help daardoor de hond om het blaffen te beperken. Hond blij, baas blij, buren blij….

Het dolle kwartiertje

Artikel downloaden? Klik hier.
Verspreiden of publiceren alleen met toestemming!

Te veel energie of overprikkeld?

Iedereen met een pup herkent het wel: het gekke kwartiertje, waarin de pup door het dolle heen lijkt.

Bij sommige pups beperkt zich dat tot eenmaal per dag een korte periode, andere pups vertonen dit vaker en langer: springen, happen, bijten, in kleding, haren of gordijnen hangen, rennen door het huis en over de bank…

Onze menselijke reactie is te proberen om de aandacht te trekken door harder te praten, commando’s te roepen – waarop de pup helemaal niet reageert – of erachter aan te rennen. Kortom, we hebben de neiging om mee te gaan in de opwinding.

En dat vindt de hond natuurlijk geweldig en deze zal daardoor niet tot rust komen.

Foto door Kat Jayne op Pexels.com

Energie te veel?

Een veelgehoorde reactie is, dat de pup blijkbaar energie te veel heeft en als oplossing wordt dan gedacht aan langer wandelen en/of meer wilde spelletjes doen.

Maar nee, de pup komt binnen van een (langere) wandeling en raast rondjes door de tuin of het huis, onderweg alles oppakkend wat hij vinden kan, terwijl hij toch moe zou moeten zijn… Was de wandeling dan toch niet lang genoeg?

Integendeel: de dolle kwartiertjes en al het drukke gedrag zijn vrijwel altijd een gevolg van overprikkeling. In huis, maar zeker ook buiten.

Wat ervaart de hond bij een wandeling?

Verplaats je eens in de wereld van de pup en stel je voor dat je op de hoogte van de puppy-oren, -ogen en -neus een paar meter over het trottoir loopt. Wat zou je allemaal ervaren?

  • Alle luchtjes van honden en de talloze andere dieren (katten, muizen, vogels, insecten) en mensen die er eerder hebben gelopen of in de buurt zijn, van planten en bloemen, afval en uitlaatgassen.
  • Alle geluiden die voor ons normaal zijn (en worden gefilterd), maar bij de hond met zijn gevoelige oren veel harder binnenkomen, terwijl deze geen idee heeft welke betekenis die geluiden hebben. Denk eens aan geritsel, voetstappen, stemmen, auto’s, brommers, skateboard of stuntstep, autoportieren, deuren, vliegtuigen, rolcontainers, vuilnisauto’s.
  • Alle mensen en voorwerpen die ‘huizenhoog’ boven de pup uitsteken.

En dan wil de baas ook nog dat je niet trekt, niet voor- of achterlangs draait, niet te lang snuffelt, geen dingen in je bek pakt en niet opspringt als er iemand enthousiast met wapperende handen en een vrolijke stem op je afloopt. Of je moet vlak langs andere honden lopen terwijl de riem je natuurlijke gedrag belemmert.

Al deze prikkels en ervaringen moet de hond verwerken. Als dat er meer zijn dan je aankunt, dan raak je overprikkeld. Denk maar eens aan een kind na een dagje Drievliet of Efteling: doodmoe en geen land mee te bezeilen. Dat is vergelijkbaar met de pup na een (te prikkelrijke) wandeling of na een (te) drukke dag thuis.

Waar help je de pup mee?

  • Dosering van de prikkels
  • Rust

Dus: blijf tijdens de (korte) wandeling af en toe stilstaan, zodat dde pup zijn omgeving rustig op zich kan laten inwerken. Breng hem na een wandeling (rustig) met een kluifje, een kong of een handje voer naar de bench: na het verorberen van het lekkers (en soms een kort protest) valt de pup waarschijnlijk als een blok in slaap. Het eten of kluiven laat de adrenaline-spiegel al dalen en tijdens de slaap worden de prikkels verwerkt en komt de hond weer helemaal tot rust.

Spiegelen

Zoals drukte van jou – hard praten en roepen om de hond rustig te krijgen – nog meer opwinding bij de hond teweeg kan brengen, kunnen sommige aandachts- en beheersingsoefeningen juist rust brengen. Uiteraard helpen daarbij jouw eigen rustige stem en uitstraling ook mee! (Denk hierbij aan een klas vol joelende kinderen: als de leerkracht gaat fluisteren is het sneller stil dan als deze boven het lawaai probeert uit te komen!)

Andersom werkt het ook: is de omgeving druk, gehaast of gespannen, dan gaat de hond mee in deze opwinding. Een bekend voorbeeld is ‘het spitsuur’ ’s morgens. Iedereen moet op tijd aangekleed de deur uit en daartussen springt een jonge hond rond die na een nacht rust wel wat aandacht wil…

Spel of ‘te druk’?

Soms is een pup heerlijk aan het spelen met zijn speeltjes, hij sjouwt ermee rond, huppelt, gooit een speeltje op, brengt het allemaal naar één plek… Ook dat is soms best ‘druk’. Maar de hond oogt verder ontspannen, de bewegingen zijn rond en soepel, de ogen staan rustig en blij. Bij overprikkeling zie je hoekige, wilde bewegingen, soms roodomrande ogen, een strakke ‘gezichtsuitdrukking’. Als je goed naar je hond kijkt, leer je het verschil zien.

Lotte: vrolijke spelbuiging

Help je hond en jezelf.

Een overprikkelde hond leert niets en voelt zich eigenlijk ongelukkig! Help de hond om zijn rust te vinden met jouw eigen rust en biedt hem een veilige, prikkelarme en fijne slaapplek.

Het is geen straf! Integendeel, een hond slaapt graag het grootste deel van de dag. Een hond die voldoende rust krijgt kan veel leren en is een prettige huisgenoot. En daar wordt iedereen blij van!

Rust is noodzakelijk!