Drukke pup? Daar is iets aan te doen!

 

Doel van het boek is om op een praktische manier inzicht te geven in
hondengedrag. Het is geen handleiding of opvoedplan, maar een verzameling van artikelen over allerlei onderwerpen, die vaak naar aanleiding van
vragen tijdens de lessen zijn geschreven.

Wilt u in het bezit komen van dit boek met meerdere foto’s en een aantal illustraties van Marieke Noordhuis?

Dat kan via deze link naar de bestelpagina van Uitgeverij Gigaboek.

Het kan ook via www.bol.com

Recensie op Gigaboek:

Ze ogen vaak zo schattig: jonge hondjes. Maar zonder goede begeleiding kunnen ze een heel gezin op zijn kop zetten!

Op de laatste zaterdag van oktober meldde Ondine de Hullu zich per e-mail bij GigaBoek. Ze is werkzaam als Register Bedrijfsfysiotherapeut, maar haar hart ligt bij de (jonge) hond en zijn gedrag. Na een gedegen opleiding tot kynologische instructeur en talloze cursussen, trainingen en workshops had zij een alleraardigst boek geschreven, waarvoor ze een passende uitgeefconstructie zocht. Snel schakelen resulteerde na dit eerste contact in een ultrakorte productie- en introductietijd, zodat hondenbezitters nog voor de feestdagen over dit uiterst informatieve en instructieve boek kunnen beschikken. De heldere uiteenzettingen en observaties van Ondine spreken zo tot de verbeelding dat zelfs mensen met ‘gemengde gevoelens’ jegens honden subiet een pup zouden aanschaffen.

Recensie NBD Biblion (t.b.v. de bibliotheken)
Onderstaande titel is onlangs op aanschafinformatie aangeboden aan de openbare bibliotheken. Hieronder vindt u de recensietekst, zoals die door NBD Biblion is gepubliceerd.

Drukke pup? Daar is iets aan te doen!
Tips en wetenswaardigheden
Ondine de Hullu

Illustraties Marieke Noordhuis,
[Broek op Langedijk]: Gigaboek, [2017] – 100 pagina’s

De auteur is een therapeut die zich is gaan verdiepen in hondengedrag en daarin veel ervaring heeft opgedaan. Ze legt duidelijk uit waardoor het komt dat sommige pups zo druk zijn en wat er aan gedaan kan worden, met als grappige spreuk toegevoegd: ‘om geen slapende honden wakker te maken’.
Aan de orde komen o.a. tips voor de eerste dagen dat de pup komt, verkeerde manier van aaien, alleen laten, fases waar de pup doorheen gaat tot een volwassen hond, met belangrijke tips, leren omgaan met angst, hoe je een goede roedel wordt – wat van essentieel belang is – en de ook belangrijke socialisatie.
Geschreven naar de laatste kynologische inzichten.
Vooral voor hondenbezitters die een pup willen aanschaffen of net hebben aangeschaft.
De (nieuwe) hondeneigenaar kan zich hiermee goed informeren zodat hij de band met de hond krijgt die hij voor ogen had.

Geïllustreerd met kleurenfoto’s.
Bevat een uitgebreide inhoudsopgave, geen index.
Recensent: Winy van Gils

Mooie hondenmomentjes

Vandaag op drie adressen getraind met verschillende honden. Dat leverde heel speciale momenten op. (Helaas maar bij één adres foto’s gemaakt.)

Een jonge Jack Russel pup loopt buiten keurig los mee, maar we oefenden ook met netjes aan de lijn lopen. Bij iets spannend moest hij even gaan zitten, rustig kijken en alles tot zich door laten dringen. Bij het ‘heen-en-weer spelletje’ moest hij even op gang komen. Wie kies je: een trainer met een erg lekker ruikend voertasje, het vrouwtje die het meest met hem samen is of het andere vrouwtje… Lastige keuze, maar met wat tips en trucs ging het uiteindelijk prima!

Yorkshire Terrier Chippy mocht samen met zijn vrouwtje allerlei spelletjes doen en ondertussen leren beheerst te wachten, wat hij heel goed kan. Sommige dingen, zoals het wiebelkussen, zijn best wel spannend, maar na enige aarzeling kwamen er toch keurig twee pootjes op! Dobbelen ging hem prima af.

De al iets oudere labradoodle mocht spelletjes spelen waarbij enige interactie met een beperkte huisgenoot het uiteindelijke doel was. Dit leverde soms ontroerende momenten op. De hond zocht snoepjes onder een bal in een cupcakevorm en werd onverwacht geholpen omdat de bal ineens werd opgetild… Geen gerichte actie, maar wel prachtig getimed. Ook kan je met snuit en voetjes een dobbelsteen bewegen, waardoor het een bijzonder samenspel wordt. Handjes die regelmatig de zachte vacht zoeken en een hond die zich van geen enkele onverwachte beweging iets aantrekt… mooi om te zien!

Zomertijd – Wintertijd

Als  de klok wordt verzet hebben we allemaal even tijd nodig om te wennen. De moderne mens leeft voornamelijk op tijd en richt zich op wat de klok, het horloge of de smartphone vertelt.

klok terugMaar dieren en kleine kinderen leven veel meer volgens de biologische klok en zij zijn gevoeliger voor de hoeveelheid daglicht. Onze honden kunnen dus ineens op voor ons ‘vreemde’ tijden aangeven dat ze wel naar buiten willen of demonstratief naast hun voerbak gaan zitten…

Toon begrip en geef ze ook even een paar dagen de tijd om aan het nieuwe schema te wennen door de wandel- en etenstijden (voor zover die vaststaan) stapsgewijs te verschuiven. Wij dwingen onze huisdieren al zo vaak en met zoveel dingen in ons strakke leefschema, dus een beetje meeleven met hun biologische klok mag best!

Met dank aan E. de Hullu-Vlaspolder voor de illustratie

Verslaafd aan de bal

Inleiding

Kan een hond verslaafd zijn? Jazeker! En dan niet zozeer aan de bal, dan wel aan de stoffen die door het spelen met de bal worden vrijgemaakt.

Er is in onze drukke maatschappij vaak onvoldoende tijd om te wandelen en dan is het heel praktisch om even een flink aantal malen met een bal te gooien, zodat de hond snel moe is, want, zo wordt gezegd: ‘Een vermoeide hond is een tevreden hond’… Dat is tenminste de bedoeling, maar vaak is de hond bij thuiskomst nog behoorlijk ‘hyper’!

Waarschuwing

Voor we verder ingaan op die verslaving eerst een belangrijke waarschuwing: het herhaaldelijk werpen van een bal of het gooien van stokken om die door de hond te laten apporteren brengt risico’s met zich mee:

  • Jonge honden forceren daarmee hun niet volgroeide botten en gewrichten en dit kan al op jonge leeftijd tot slijtageklachten leiden.
  • Honden van alle leeftijden kunnen bij het rennen, remmen, draaien, wenden, keren en springen ernstig acuut letsel oplopen, zoals bijv. gescheurde kruisbanden. Dit kan leiden tot veel pijn, (kostbare) operaties, langdurige revalidatie en blijvende invaliditeit.
  • Een stok kan in de grond blijven steken en dwars door de bek en kaak van een hond gaan, in zijn keel blijven steken of elders in hals of borst binnendringen. Wie eenmaal een foto heeft gezien van een stoktrauma gooit NOOIT meer een stok, zelfs geen klein stokje…

Jagen van een prooi

In de natuur gaat een groep honden op jacht als ze honger hebben. Adrenaline zorgt ervoor dat alle zintuigen optimaal worden ingezet zodat de alerte hond tot grootse prestaties in staat is. Door deze staat van opwinding is een hond of groep honden in staat de prooi te veroveren. De beloning is een stevig maal en een heerlijke tijd van scheuren, kluiven, sabbelen en knagen. Deze activiteiten helpen mee om het stressniveau omlaag te brengen. De adrenalinespiegel daalt en er komt rust. De honden slapen en luieren totdat de honger ze weer stimuleert om te gaan jagen. Afhankelijk van de grootte van de maaltijd is dat na enige uren of soms wel enige dagen!

Jagen van de bal

De hond ziet de bal als een prooi en zijn jachtinstinct wordt geactiveerd. De adrenaline begint te stromen. We laten de hond niet één keer lopen, maar wel 10 of 20 keer en het lijkt alsof de hond niet kan stoppen, zo enthousiast is hij. Maar dat enthousiasme is opwinding en stress in een maximaal opgefokt lijf om de prooi te bemachtigen. En wij maken het met elke worp erger!ballenwerper

Dan gaan we naar huis en we verwachten dat hij lekker gaat liggen slapen, terwijl de adrenaline door zijn lijf giert. Maar er is geen buffel die aan stukken gescheurd kan worden, er zijn geen taaie spieren en pezen, botten en gewrichten om kapot te knagen, er is geen kans om de adrenaline af te bouwen. Integendeel, na een paar uur gaan we weer naar het veldje. En omdat de hond het zo leuk vindt gooien we de bal 10, 20, 30 maal… Of we laten de hond lang alleen en omdat die prooi er niet is, begint die maar te knagen aan de bank, de tafelpoot, schoenen of de kussens, want je moet toch iets met die stresshormonen…

Verslaving

Er is onderzocht dat het na een opwindende gebeurtenis (jacht, balspel of iets anders wat veel van de hond vraagt) wel dagen kan duren voor het adrenalineniveau weer op een normaal niveau is. En in onze drukke mensenmaatschappij is er elke dag wel iets opwindends, zeker als we dagelijks of zelfs meerdere keren per dag met de bal spelen. Het adrenaline-niveau neemt niet af, maar toe. De hond is in een voortdurende staat van opwinding. Dit leidt tot een drukke hond en allerlei vormen van ongewenst gedrag (blaffen, slopen, voortdurend aandacht vragen) Er kunnen ook allerlei gezondheidsproblemen ontstaan, zoals langdurige stress ook bij mensen tot lichamelijke klachten kan leiden. Denk bijv. aan onrustig en te weinig slapen (!!!), angst (voor alleen zijn), te hoge bloeddruk en stofwisselingsproblemen.

Wat dan wel?

Een rustige wandeling, waarin de hond op zijn eigen tempo kan snuffelen en onderzoeken is heel belangrijk voor het welzijn van de hond. Bij voorkeur loopt de hond los, maar ook aan de lijn kan hij de gelegenheid krijgen uitvoerig te snuffelen! Dus geen strak blokje rond met de hond keurig naast, maar van graspolletje naar lantaarnpaal!

De hond krijgt zo de kans de krant en de roddelbladen te lezen. (De Telegraaf, Story, Privé en Weekend in één keer). Alle lekkere luchtjes informeren hem over de honden in de omgeving: welke honden waren er, nieuwe honden, jonge honden, oude honden, loopse honden of reuen op zoek naar een loopse teef etc. etc. Ook andere dieren laten hun interessante sporen achter, zeker in bos, duin of park.

De loslopende hond loopt dan eens rustig, dan huppelt hij eens, staat eens stil, rent ergens heen, komt eens inchecken. Er is een voortdurende afwisseling in activiteit en het ziet er nooit uit als 20 keer achter elkaar heen en weer rennen. De hond aan de lijn staat bij het ene paaltje een halve minuut stil, bij de volgende boom één seconde en daarna wil hij graag naar dat ene hekje. Zo’n wandeling voorziet in allerlei natuurlijk behoeftes van de hond.

Vergelijk het met een autorit van A naar B over de snelweg, waarbij je alleen maar de auto’s om je heen en de witte strepen ziet of een fietstochtje, waarbij er veel meer van de omgeving tot je doordringt. Bij de autorit heb je ook nog adrenaline nodig om adequaat te kunnen reageren. Bij de fietstocht valt je ineens een bijzondere kleur, een geur of een uitzicht op en je bent daarna anders vermoeid dan na een autorit.

Na zo’n snuffeltocht is de hond voldaan en na wat eten of een kluifje gaat hij rustig en tevreden slapen om alle indrukken te verwerken.

Dus helemaal nooit meer met een bal spelen?

Honden die hyperactief zijn, slecht tot rust kunnen komen en helemaal opgewonden raken als ze een bal zien of wanneer ze weten dat de baas de bal in zijn zak heeft, kunnen beter eerst eens even hun verslaving en stresshormomen afbouwen door een paar weken niet met een bal te spelen.

Voor andere honden kan een apporteerspelletje beslist geen kwaad, want het is een leuke samenwerking tussen hond en baas. Maar doe het met mate (twee of drie keer) en houd de risico’s zoals aan het begin beschreven goed in de gaten!

Speel ook andere spelletjes, zoals het verstoppen van een voertje onder bladeren of in een boomstronk of verstop je zelf een keertje. Dan vraag je ook iets van zijn speurzin en ben je toch op een leuke manier samen bezig: plezier en voldoening voor twee!

Waarom trekt mijn hond?

Het antwoord op bovenstaande vraag is eenvoudig: de hond wil ergens naar toe en de riem met de daaraan vastzittende eigenaar verhinderen dat.

dsc01982

Trekkende honden staan hoog genoteerd in de lijst van ergernissen van hondeneigenaren. En het erge is, dat we het de hond vaak zelf aanleren.

Een pup wil niet graag wandelen en wil dus dolgraag terug naar huis. Grappig en vertederend, dus we lopen vrolijk achter het hondje aan terwijl de riem strak gespannen staat. Wat leert de pup? ‘Trekken loont, ik ben eerder thuis.’

Als de hond wat groter is en de kracht van de hond toeneemt, wordt het trekken vervelend. Dus tijd om het (aangeleerde) gedrag af te leren. Maar wat zie je gebeuren bij vrijwel iedere combinatie mens-hond?

Eerst heeft de baas gewoon zijn hand met de riem ter hoogte van de heup, vlakbij het lichaam. Dan gaat de hond trekken en laten we de hand meebewegen tot wel een armlengte afstand. Dan volgen meestal nog een paar pasjes in de richting waarin de hond trekt en dan zeggen we: ‘Foei, niet trekken!’ Maar de hond heeft ondertussen al geleerd dat trekken iets oplevert, namelijk een armlengte afstand en een paar pasjes in de door hem gewenste richting. Misschien heeft hij zelfs wel zijn doel bereikt en wordt het gedrag dus beloond!

Dan maar corrigeren?

Dit is wat veelvuldig op straat is te zien: elke keer als de hond trekt geeft de baas een korte, felle ruk aan de riem. De hond ervaart dat als zeer onaangenaam en reageert onmiddellijk met een beweging van de baas af: dus… trekken… waarop een nieuwe ruk volgt. (Actie=reactie)

Is stilstaan dan de oplossing? 

De hond trekt, de baas stopt, de hond gaat zitten en mag weer verder lopen. Op zich is stilstaan een goede methode, maar hier ontstaat vaak een nieuw soort gedrag: trekken-zitten-lopen-trekken-zitten-lopen. Er ontstaat geen rustig meelopen aan een ontspannen lijn.

Wat dan wel?

  • Stilstaan en een andere kant op lopen (de hond komt dus niet waar hij naartoe op weg was)
  • Op andere manieren aanleren dat lopen aan een slappe riem wat oplevert.

Pups kunnen met leuke oefeningetjes al leren dat volgen en aansluiten meer oplevert dan vooruit lopen en trekken. Door met pups en oudere honden over korte stukjes consequent te oefenen, is netjes meelopen zeker aan te leren.  Ze worden beloond met  de stem, voer, een likje (van een beloningsstick of tube) of het mogen dragen van een favoriet speeltje) als hun kop naast de knie van de baas is.

Wees blij als dit lukt over een afstand van bijv. 2 meter en bouw deze afstand heel geleidelijk uit. Belonen kan na die oefenmeters ook bestaan uit een ‘vrij’: even mogen snuffelen bij de bosjes, iets wat de hond heel graag wil en waar hij dus veel voor over zal hebben!

Oefen op de terugweg, als de hond moe is van een wandeling, maar bij een jonge pup dus juist niet, want die wil te graag naar huis. Begin niet met oefenen vlakbij het strand of een andere plek waar de hond heel graag naartoe wil, want de motivatie om daar te komen is dan te groot om ander gedrag te kunnen aanleren. En het is de vraag of je van honden kunt vragen om daar, bij die fantastische plekken netjes naast je te lopen. Denk maar aan kinderen vlakbij de Efteling, de ijsboer of een speelgoedwinkel…

Er is dus iets te doen aan ‘de trekkende hond’, maar… dit vraagt veel geduld en een consequente aanpak door iedereen die met de hond loopt!

Voorwaarden en vaardigheden om te (over)leven

Voorwaarden om te overleven zijn voldoende water, voedsel en een veilige, beschutte plek om te slapen. Daar kan in onze maatschappij, waarin honden meestal als gezinslid worden geaccepteerd, prima voor worden gezorgd.20151004 Dierendag 002

Maar welke vaardigheden heeft een hond nodig om zich in onze maatschappij te handhaven? En geven wij de hond de kans om deze vaardigheden te ontwikkelen en te behouden?

Van nature bezit de hond genoeg vaardigheden die hem in staat stellen te overleven. Al heel vroeg na zijn geboorte is hij in staat zich voort te bewegen naar de bron van voedsel en warmte en al snel leert hij ook dat hij kan vluchten (afstand nemen) van dingen die hem niet aanstaan. In het nest leert hij communicatievaardigheden van zijn moeder en nestgenoten.

Zou de hond op zich zelf zijn aangewezen om te overleven dan vertelt zijn neus waar iets eetbaars is te vinden, zijn instincten stellen hem in staat te jagen en zijn communicatievaardigheden maken het mogelijk samen te werken met soortgenoten in de jacht. Door goede communicatie is de hond ook in staat om onderlinge conflicten te voorkomen, elkaar te waarschuwen en te vluchten voor gevaar.

Maar in onze maatschappij wordt het eten kant en klaar voor zijn neus gezet, jagen is niet meer nodig en zelfs onwenselijk. Communicatie met andere honden wordt vaak belemmerd door gebrek aan ruimte, de lijnen waaraan de honden vast zitten en onze wensen om regelrecht van A naar B te lopen en niet van ons pad af te wijken.

Daarnaast zijn er talloze geuren, geluiden en andere zaken die voor de hond onbekend en beangstigend zijn en waar de hond mee moet leren omgaan.

De vaardigheden van een gezinshond moeten hem in staat stellen zich aan te passen aan het leven in een huis en op straat, met tweebenige roedelgenoten die over het algemeen ‘natuurlijk’ gedrag (zoals bijv. blaffen, knagen, opspringen om iemand in het gezicht te likken, rollen in stinkende rotte vis, jagen op katten) niet erg op prijs stellen. En op straat en op het uitlaatveld worden honden tot confrontaties gedwongen, die ze zelf niet zouden kiezen.

De belangrijkste vaardigheid is dus: aanpassen… Leren waar de grenzen en beperkingen zijn en welk gedrag ‘passend’ is. En behalve dat wij water, voedsel en een hondenmand aanbieden, moeten wij de hond helpen om dit allemaal te accepteren en er mee om te gaan.

De hond moet volop kansen krijgen om zijn natuurlijke vaardigheden te gebruiken en er positieve ervaringen mee op te doen. Hierdoor wordt de hond minder onzeker, hij voelt zich tevreden en voldaan en wordt dus ook rustiger in zijn gedrag!

Denk hierbij o.a. aan:

  • Onderzoeken:
    • Uitgebreid snuffelen, vreemde voorwerpen van een afstand bekijken en op zijn eigen tempo benaderen.
  • Speurzin gebruiken:
    • Zoekspelletjes, denkspelletjes, eten op een andere manier aanbieden dan in een gewone bak, praktijkspeuren.
  • Communicatie:
    • Hondenbezitters moeten leren de subtiele communicatie van de hond te zien en te begrijpen, zodat voor de hond confronterende en angstaanjagende situaties kunnen worden voorkomen.
    • De hond moet de kans krijgen om bijv. de afstand te vergroten, met een bocht om de ander heen te lopen of even rustig te wachten.
    • Honden moeten niet gedwongen worden met elkaar te ‘spelen’ in een weinig verrijkte omgeving zoals een kaal uitlaatveld, waar geen afleidingsmogelijkheden zijn en confrontaties niet zijn te voorkomen.
    • Als de spanningen oplopen moet een hond uit een situatie worden weggehaald vóór er negatieve ervaringen ontstaan.

 

Een hond heeft dus veel meer nodig dan alleen water, voer en een mand!

Vertrouwen in de ‘baas’, die hem begrijpt en hem steunt in spannende situaties en het ontwikkelingen van vaardigheden om zonder angst en onzekerheid in onze mensenmaatschappij te kunnen ‘overleven’ zijn even hard nodig!

IMG_4053
Samen sterk

Programma november en december

Het (voorlopige) programma voor de komende weken is klaar: 2017 nov dec programma

Aanmelden kan, door even een berichtje te sturen.

Uiteraard kunnen er wijzigingen zijn door bijv. het weer, gebrek aan aanmeldingen of andere redenen. Uiteraard laat ik dat zo tijdig mogelijk aan de deelnemers van die activiteit weten.

Graag tot ziens op één van de volgende bijeenkomsten!

Hieronder wat beelden van eerdere activiteiten:

Overdenkingen na een confrontatie

Bij een wandeling met een groep honden naderde een hond  nogal intimiderend en in een hoog tempo. Toen de hond dichtbij was, gingen de nekharen omhoog en de staart tussen de benen, maar hij bleef doorrennen. Eén hond uit de groep greep in. Het was allemaal in minder dan een minuut voorbij. Achteraf is het mogelijk om de situatie te analyseren…

Wat gebeurde er:

We zagen in de verte een hond aankomen, enkele honden van ons stonden al stil en we gingen allemaal staan kijken wat er gebeurde. Niemand bewoog en niemand greep in en de spanning liep aan alle kanten op, ook bij de aanstormende hond.

Eén hond nam het initiatief (omdat niemand anders het deed) en liet de andere hond in duidelijke ‘bewoordingen’ weten dat zijn aanwezigheid en manier van doen niet werden gewaardeerd.

Wat hadden we kunnen doen:

We hadden allemaal onze honden moeten meenemen naar de buitenkant (zeker de stilstaande honden, die waren al aan het verstarren) van het pad af, de afstand moeten vergroten en liefst ook in beweging moeten blijven. De spanning was dan minder opgelopen, ook voor de aanstormende hond. (Hij was dan door een leeg pad gerend.) Niemand had dan initiatief hoeven te nemen voor een ‘afrekening’.

Waarom deden we dat niet?

Omdat we gewend zijn om rustig te gaan staan kijken.  Ik zei ook nog: ‘eens even kijken wat er gaat gebeuren’ en ik had absoluut niet snel genoeg ingeschat hoe hard en in welke stemming de andere hond naderde…

Conclusie

Ga confrontaties altijd zoveel mogelijk uit de weg, schep afstand en zorg dat je eigen hond en andere honden niet in een situatie komen met steeds oplopende spanning. Door als mens het initiatief te nemen, hoeft er geen enkele hond in te grijpen. Zo voelt iedereen zich veilig en wordt de vertrouwensband tussen mens en hond steeds beter!

Win-Win

Vandaag was er een strippenkaartwandeling bij het Valkenburgse Meer met vijf honden. Er was veel wind en er waren allerlei afleidingen: andere honden, surfers op het water, wandelende mannen met surfplanken onder hun arm en het treintje.

Als het treintje eraan kwam, riep ieder de hond bij zich en lijnde deze aan. Op een afstandje konden de honden dan de trein bekijken.

DSC05585Voor de jongste hondjes en voor een hond met veel angst voor geluid, is dat allemaal best spannend. Maar zo leren ze rustig te kijken en omdat wij niet allemaal in grote angst wegrenden, leren de honden ook, dat dit blijkbaar bij onze (rare) mensenwereld hoort.

De Win-Win situatie was, dat de machinist van de trein heel blij was, dat we de honden bij ons hielden. Daarvoor heeft hij ons ook tweemaal vanuit zijn cabine bedankt. Dat is leuk: positieve waardering, een soort beloning voor gewenst gedrag en daar wordt niet alleen een hond, maar ook een mens blij van!